Ankara’nın kavurucu yaz sıcağında sokakta oynamak gibi şahane etkinliklerle geçerdi yaz tatillerimiz. Çünkü hepimizin meyve ağaçlarıyla dolu bahçesi vardı. Çünkü hepimizin anne babası çalışırdı ve işte bu yüzden birbirimize emanettik. Sabah on birde evden çıkar akşam ezanı okunmadan içeri girmezdik.

Diz kapaklarımda hâlâ o günlerin muhteşem izleri duruyor. Sağ bacağımdaki dut ağacından atlarken başardığım derin kesiği ve onun hemen bitiş noktasında başlayan, ayağımı bisiklet tekerleğine sıkıştırmak suretiyle ölümsüzleştirdiğim yara izini muhteşem çocukluğumun tatlı hatıraları olarak taşımaktayım.

Yaz tatillerim ve sokaktaki oyun arkadaşlarım... Renkli tebeşirlerle yola çizdiğimiz seksek kareleri, arka bahçelerden topladığımız kiremitlerle oynadığımız dalya, kukalı saklambaç... Hayatlarındaki her detayı bildiğimiz mahalle arkadaşları...