|
GİTME ! |
|
 |
 |
Okunma |
|
115 |
Yıkık virane bir gemiydim sanki
Öylesine heybetli, öylesine unutulmuş, öylesine boş.
Bekliyordum belki birileri gelir de engin denizlere
Belki tekrar açılırım, açılırız diye…
Her seferin bir geri dönüşü varmış öğrendim
İstemiyordum! İstemiyordum artık geri dönüşler, ayrılıklar.
Yıkık virane bir gemiydim sanki
Öylesine heybetli, öylesine unutulmuş, öylesine boş.
Korkuyordum artık yalnızlıktan küçük bir çocuk gibi masum, günahsız.
Canımı acıtıyordu yalnız, bomboş geceler…
Sonra, sonra sen geldin, ansızın!
Sanki fırtına öncesi sessizlikti senden önce yaşadıklarım.
Dedim ya sen geldin. İçimdeki boşluğu dolduran,yalnızlığımı unutturan,
uzun gecelerde hep yanımda olan SEN !!!
Açıldım tekrar, tıpkı o gözlerin gibi engiin denizlere.
İstemiyorum artık ayrılık, istemiyorum bu seferden de geri dönmek.
Dayanamaz, kaldıramaz bu heybetli, bir o kadar da yorgun geminin
gövdesi
Artık tamire yer yok, yeni yolculara, kaçaklara yer yok !
Sende bırakıp gitme, sende geri dönmeyi isteme,
Ne olur, sende gitme !!!
|
Yorumlar |
|
|
Haberler
