|
|
|
Dağılmak için birebir... |
|
 |
 |
Okunma |
|
118 |
Dağılmak için birebir...
Aslında güne şahane başlamıştım. Ta ki o telefon gelene dek. Medya dünyası böyledir. Tüm iş yaşamınız boyunca bu tür telefonlardan onlarca kez alırsınız. Değişime çok hızlı uyumlanmak, ayakta kalabilmenizin birinci kuralıdır. Neyse... Telefonda aldığım haberden sonra doğal olarak günün akışı değişti ve sadece bir saat uğrayabileceğim “cuma yemeğine” kocaman bir öğleden sonra kaldı...
Cuma yemekleri İstanbul’da yaşayan bir grup gazetecinin geçen yıldan bu yana geleneksel hale getirdikleri ve her hafta aynı saatte, aynı yerde uzun sohbetler ettikleri bir buluşma. Hıncal Uluç’tan Ahmet Hakan’a, Oray Eğin’den Soner Yalçın’a dek pek çok isim bu buluşmaların müdavimleri. Ben yeni katıldım. Katıldım sayılır. Yani birincisinde son yirmi dakikaya yetişebilmiştim. İkincisinde de iptal edildiğini haber vermeyi unuttukları üç kişi minik bir cuma toplantısı gerçekleştirmiş olduk.
Ahmet Hakan, Metin Uca ve ben...
***
Ben gittiğimde Metin Uca mekânın dışındaki masada, mekân sahibi Erol Kaynar ile kahvesini içerek durumu kabullenmiş tatlı tatlı sohbet ediyordu. Ahmet geldi, durumu gördü ve sakalı kadar onunla bütünleşmiş asabiyetiyle derhal alternatif bir “cuma, belki çarşamba, perşembe, hatta salı bile olabilir” yemeği organize etmeye karar verdi.
Sonra da Twitter’a girdi ve kim ne yazmış, ne olmuş kontrolü yapmaya başladı. Gerçek bir Twitter bağımlısı... Şimdi içinizde bir kısım kişi, tıpkı Metin Uca gibi “Twitter ne ki” diyebilirsiniz... Metin bunu dedikten sonra hemen ekledi: “Ama ben bulaşık makinesi bile çalıştıramam, ona göre anlatın.”
Anlattık. Kendine bir sayfa açıyor ve gün boyunca kendinle ilgili bilgileri paylaşıyorsun. Başta çok saçma gelse de bir süre sonra hep köşe yazmak isteyip de yazamamış insanlar için bir dile gelme platformu, köşe yazdığı halde köşesi dar gelenlere bir ek gazete, çok köşecilere yaramazlık yapma bahçesi, işini gücünü duyurmak isteyenlere bir pano, arıza çıkarmak isteyenlere de pasaportsuz Meksika sınırı, dedikoduya bayılanlara ise Pasifik Okyanusu hizmeti veriyor.
“Enteresanmış” dedi Metin ama Ahmet ve ben çoktan elimizdeki telefonlarla Twitter’a dönmüştük bile. Ben yazmaya başladım:
“Az önce Ahmet’e sende insanları şaşırtmayı seven bir Tom Ford havası var dedim. Güldü ve bana bundan sonra Tom der misin dedi.”
“Sonra dedim ki”...
Birbirimizin sayfasına düşenleri okuyup kahkahalar atarken Metin Uca bizi acıyarak süzdü bir süre. Sonra da güldü halimize. Çocukça bir eğlence bahçesi işte... Fazla takmamak, takılmamak gerek... Gerçekten bağımlılık yapıyor.
***
Aslında Twitter’ın dev bir hizmet verdiğini düşünüyorum.
Kimin gerçekten manyak, kimin huzursuz, kimin çalışkan, kimin korkak olduğu o kadar şahane çıkıyor ki ortaya... Takip ederseniz tabii... Ve aslında ne çok boş vakti nasıl sersemce harcadığımızı... Ve aslında herkesin şahane yalnız olduğunu... Dağıtmak için birebir... Dağılmak içinse muazzam...
|
Yorumlar |
|
|
|
|
| |
Kötülükten Korunmak İçin
Çikolatalı Bademli Kup
öykü&berk seni unutmak istemedim ki
Bebeğiniz ve Siz
JÜPİTER (Jupiter)
|
Allah Nasıl Misafir Edilir?
Allahü Teâlâyı Bilirmisin?
matematİk oyunlari
Evlenilecek Kız Modeli
Gönül Bahçesinden Cuma Sohbetleri
|
|
Haberler
